Ervaringen

Brecht 24 jaar

Steven Alferink 20 jaar
Al vanaf jongs af ga ik af en toe naar het stottercentrum in Zutphen.
Zelf heb ik last van het stotteren tijdens spannende momenten of als ik heel enthousiast ben.
Doordat ik in deze situaties veel moest stotteren, hield ik me het liefst stil omdat ik geen vertrouwen meer in mijn spreken had.
Tijdens de stottertherapie werd ik deskundig geholpen en werden mij veel technieken aangereikt die ik kon gebruiken om het stotteren te verminderen.
Door de zeer persoonlijke begeleiding gaat het praten bij mij met sprongen vooruit, en heb ik het vertrouwen teruggekregen om te spreken in spannende situaties.
Door de therapie en de aangereikte technieken kan ik nu heel goed omgaan met spannende situaties.
Als het stotteren weer wat erger wordt dan let ik weer bewust op deze technieken zodat het stotteren weer beheersbaar wordt en ik kan zeggen wat ik graag wil zeggen.
Daarnaast heeft Gitte mij heel erg geholpen om in te zien, dat ik niet minder waard ben omdat ik stotter, omdat het je geen ander mens maakt.
Vroeger was ik namelijk best onzeker omdat ik stotterde.
Door alle sessies heb ik er weer vertrouwen gekregen in mijn spreken en geleerd hoe ik met het stotteren om moet gaan.

Steven.

ervaring met RAP training voor jongeren met stotteren.

Stotteren. Een rotgevoel,een beperking, een hindernis in je spreken. Maar tegelijk ook iets waardoor je sterker wordt, jezelf beter leert kennen en weet wie je bent. En waardoor je heel veel bijzondere mensen leert kennen en je sluit vriendschappen, op de RAP dagen.  Doordat ik naar de RAP dagen ben gegaan heb ik dit alles geleerd. Ik merkte dat ik niet alleen ben, in wat ik over en tijdens het stotteren voel. De dagen van de RAP waren elk heel bijzonder, hoewel de bezoekersmiddag wel het bijzonderst was. Want hier voelde ik steun en begrip bij hele vreemde mensen, mensen die begrepen waarmee ik en andere vochten. En ik zag met verbazing hoe iedereen van ons, het lef hadden om dat te doen wat zelfs niet-stotterende mensen niet durven.

Ik zou iedereen die stottert en er ook mee zit echt aanraden om mee  te doen. Je moet niet verwachten dat je opeens niet meer stottert, of dat het opeens veel beter gaat, maar je leert het stotteren en daarmee ook jezelf te accepteren. Je leert steviger in je schoenen te staan, andere mensen te vertrouwen en je doet dingen die je anders nooit zou doen. Je leert bij de RAP dagen iets, wat niet-stotterende mensen nooit zullen ervaren. En boven al dit voel je een band met iedereen uit je groep. Het maakt niet meer uit of je stottert, je hoeft niet meer bang te zijn om te praten, want hier heeft iedereen hetzelfde probleem. Ook al stotter je meer of minder dan de rest, dit maakt alles niet uit. Ik wens iedereen die nu met zijn/haar stotteren vecht, echt toe om deze ervaring mee te maken en het net zo te ervaren als ik. Namelijk als de moeilijkste,leukste, grappigste ervaringen die ik ooit met mijn stotteren heb gemaakt.

Zoë Spaaij