Wat is stotteren?

 

Stotteren is niet-vloeiend spreken. Het stotteren is meestal hoorbaar en zichtbaar, maar ook vanbinnen speelt er zich veel af. Stotteren kenmerkt zich door herhalen, verlengen of vastzitten bij bepaalde klanken. Er kunnen pauzes, stopwoordjes en aanloopjes voorkomen. Ook het gebruiken van synoniemen of omvormen van zinnen hoort bij stotteren. Daardoor zegt iemand die stottert soms niets of niet wat hij eigenlijk wil zeggen. Tijdens het spreken kunnen er meebewegingen zichtbaar zijn in het gezicht en het lichaam. Dit alles kan zorgen dat een persoon die stottert negatief over zijn spreken gaat denken. Het stotteren kan gepaard gaan met gevoelens van angst, schaamte, verdriet, frustratie of agressie. Soms gaan deze emoties vergezeld van een verhoogde hartslag, transpireren, onregelmatige en versnelde ademhaling, spanningen in spieren of blozen.

Wat we weten over stotteren.

  • Wereldwijd stottert 1% van de bevolking.
  • Stotteren komt meer voor bij mannen dan bij vrouwen.
  • Stotteren kan sterk wisselen qua ernst en frequentie.
  • De aanleg voor stotteren kan erfelijk zijn.
  • De oorzaak van stotteren ligt in de aansturing van de spraakspieren vanuit de hersenen, maar kan ook te maken hebben met de taalplanning.
  • Stotteren is een complexe stoornis en heeft vaak meerdere oorzaken.
  • Iedereen stottert op een andere manier.
  • Er zijn geen medicijnen tegen stotteren.
  • Er bestaat ook geen therapie die voor iedereen werkt.
  • Met stotteren kun je bijna alles doen en worden wat je wilt; van bergbeklimmer tot professor, tot zelfs tv-persoonlijkheid. Kijk maar naar Erben Wennemars en Sanne Hans.

Wat kan stotteren met iemand doen?
Stotteren kan veel invloed hebben op de kwaliteit van leven; het kan soms zelfs het leven beheersen.

Enkele voorbeelden:

  • Tijdens een studie kan het stotteren ertoe leiden dat de leerling/student zich buitengesloten voelt, vereenzaamt en geen plezier meer heeft in de opleiding, waardoor de resultaten kunnen teruglopen.
  • De keuze van een studie of beroep kan sterk bepaald worden door het stotteren. De praktijk leert dat mensen die stotteren relatief vaker een niet-praat beroep kiezen. Dit terwijl een aantal van hen -net als anderen- juist een grote voorkeur heeft voor communicatieve beroepen.
  • Het leggen van contacten, uitgaan, deelname aan verenigingsactiviteiten enz. wordt vaak door mensen die stotteren vermeden. Door dit soort bezigheden te ontlopen kan eenzaamheid het gevolg zijn.

Waarschijnlijk herken je als je stottert iets van wat hiervoor staat beschreven.

Wat kun je doen

  • Weten wat stotteren is.

Het is sterk aan te raden om je heel goed in het onderwerp stotteren te verdiepen. Op de site www.stotteren.nl  kun je veel informatie vinden over stotteren. Stotteren kan nog niet altijd voor de volle 100% verholpen worden. Er zijn wel veel manieren om goed met stotteren om te gaan en er is zeker veel aan te doen

  • Weten wat je aan je stotteren kunt doen
    Het vermijden van stotteren maakt het in ieder geval niet beter. Als je erover durft en kunt praten zet je al een grote stap in de goede richting.

Toch zul je wellicht hulp nodig hebben. Hiervoor kun je stottertherapie gaan volgen.

Alles wat er nu wetenschappelijk bekend is over de diagnostiek en de behandeling van stotteren is recent opgeschreven in de nieuwe Richtlijn Stotteren, http://www.stotteren.nl/nieuws/548-patientenversie-richtlijn-stotteren.html

We onderscheiden:

  • Therapie die zich hoofdzakelijk richt op vloeiend spreken (de buitenkant)
  • Therapie die zich voornamelijk richt op de negatieve gedachten en gevoelens (de binnenkant)
  • Therapie die zich richt zowel op de buitenkant als op de binnenkant.

Wat zo’n therapie precies inhoudt, wie die geeft en nog veel meer informatie over stottertherapie is weer te vinden op www.stotteren.nl